به گزارش سراج24، «اندیشکده هنری جکسون» در مقالهای به قلم «کلودیا روزت» از اعضای اندیشکده «بنیاد دفاع از دموکراسی» مینویسد: به رغم افزایش اتهامات علیه ایران در خصوص نقض حقوق بشر و توسعه برنامه هستهای ایران، واکنش جامعه بینالملل تاکنون به انواع تحریمها محدود شده است. هرچند بسیاری، از تأثیرات فلجکننده تحریمها خشنود هستند، اما تعداد معدودی نیز به نفوذ ایران در سازمانهای بینالمللی که آنها را طراحی کرده نظر داشتهاند. ایران با استفاده از تجارت نفت خود به عنوان یک اهرم و در اختیار داشتن کرسی در نهادها و هیئتهای مهم از جمله ریاست دومین بلوک رأیدهنده بزرگ حاضر در مجمع عمومی، جنبش ۱۲۰ عضوی غیرمتعهدها، جایگاه خود در سازمان ملل را به خوبی تثبیت کرده است.
■ نفوذ ایران در سازمان ملل ■
«روزت؛ نویسنده این مطلب» نشان میدهد که نفوذ ایران تا چه حد است، از ریاست جنبش غیرمتعهدها گرفته تا کرسیهایی که در هیئتهایی مانند کمیسیون سازمان ملل متحد در مورد وضعیت زنان و یونیسف دارد. گزارش وی همچنین نشان میدهد که ایران چگونه توانسته با مشارکت نسبتاً کم در هزینههای سازمان ملل به جایگاهی که میخواسته رسیده است.
مأموریت اصلی شورای امنیت سازمان ملل ارتقا و تضمین صلح و امنیت جهانی است. با این وجود طی سالها شاهد آن بودهایم که سازمان ملل در دستیابی به اهداف خود چندان کارامد نبوده و یکی از این شکستها تداوم برنامه هستهای ایران است.
ایران در هیئتهای برنامه توسعه سازمان ملل، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، دفتر سازمان ملل متحد برای خدمات پروژهای، صندوقکمکهایاضطراری بینالمللی سازمان ملل متحدبرایکودکان(یونیسف) ،برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، سازمان غذا و کشاورزی در رم، سازمان گردشگری جهانی سازمان ملل متحد در مادرید، سازمان توسعه صنعتی سازمان ملل متحد در وینو و کمیته برنامه و بودجه نماینده دارد. هرچند این موضوع شاید برای شهروندان عادی اهمیتی نداشته باشد، اما برای محافل دیپلماتیک سازمان ملل حائز اهمیت است زیرا درحالیکه کشورهای عضو سازمان ملل میدانند ایران تحت تحریم است، این کشور همچنان در قراردادهای مهم در سازمان ملل حضور داشته و مذاکره میکند. این بیشتر در جهت مشروعیتبخشی به حکومت ایران است تا مشروعیتزدایی از آن.
از سال ۲۰۱۲ ایران ریاست جنبش غیرمتعهدها را به عهده گرفت. هرچند این جنبش بخشی از سازمان ملل نیست، اما دومین بلوک رأیدهنده بزرگ در مجمع عمومی را در اختیار دارد. ایران از طریق چین، یکی از اعضای دارای حق وتو، در شورای امنیت سازمان ملل اعمال نفوذ میکند. چین بزرگترین مصرفکننده نفت ایران است و در سازمان ملل به عنوان کشوری حافظ ایران عمل کرده است. با توجه به موارد ذکرشده، درمییابیم که ایران در سازمان ملل کشوری منزوی نیست.
